Op pad naar Bali

En toen was het zover, zaterdag 25 januari heeft buurman Jacob ons weggebracht naar de trein en zijn Rob en ik richting Schiphol gegaan. Alles verliep voorspoedig en aan het eind van de middag konden we inchecken in het CitizenM hotel, een paar honderd meter buiten Schiphol. Heerlijk wat gegeten en een heerlijke koffie en daarna een goede nacht gemaakt.

Om 08:00 uur de volgende morgen hebben we met Lammechien en Bennie afgesproken in de vertrekhal op Schiphol. Even voor achten komt een appje waar we staan en niet veel later kan voor ons de reis dan echt gaan beginnen……..

Voor het eerst hadden we luchthaven assistentie aangevraagd, dus even uitvogelen hoe of was. Ik sprak een mevrouw die achter de counter zat en die deed eerst een beetje alsof het níet zoveel uitmaakte, we moesten “gewoon” overal langs waar iedereen langs moest. Op mijn vraag dat mij was verteld dat we met deze assistentie juist niet in de lange rijen zouden hoeven te staan, werd het ineens anders en liep ze mee naar de balie Singapore Airlines. Daar kreeg ik een label met een stempel erop en die moest ik goed zichtbaar dragen zei ze. Eerst de koffers afgegeven, dat scheelt weer en daarna met het label in mijn hand naar gingen we richting alle noodzakelijke controles en daar gingen letterlijk prioriteit lanes en hekjes voor ons open. Zo voor iedereen langs en hop hop door, wauw dat scheelde een hoop, super service.
Eenmaal door de douane hebben we een rustig plekje opgezocht en even een broodje gegeten, met een lekker bakje koffie. Daarna richting de gate en ook daar mochten we als eersten alle vier aan boord. De stoelen in de premium economy waren weer heerlijk, ruim, veel beenruimte en lekker maar twee stoelen naast elkaar. De lange reis naar Singapore is begonnen, Rob en ik hebben proberen te slapen, maar dat lukte niet echt, op zich ook wel logisch omdat we om half elf in de morgen vertrokken. Lammechien en Bennie waren ook klaar wakker. Na twaalf uur landen we een half uur te laat in Singapore en we hadden maar een uur overstaptijd, dat werd nu dus een half uur en Singapore Airport is echt heel erg groot.

Maar de luchthaven begeleiding gold voor de hele reis en in Singapore stond buiten het vliegtuig een kleine potige dame op ons te wachten, met een rolstoel……. Rob in de rolstoel, want die was bang dat we anders de assistentie niet meer kregen en dat we het vliegtuig naar Bali zouden missen. De dame stond af en toe bijna horizontaal zo hard moest ze drukken, maar toen de gang er in zat raceten we over de luchthaven, zigzaggend tussen alle mensen door en daarbij minderde ze absoluut geen vaart!! Op een gegeven moment bonkte ze zelfs tegen een andere mevrouw op en ook geen sorry of iets, nee op hetzelfde tempo doorrrrrrrrrrr. Het enige wat ze onder het racen riep was “excuse me excuse me”. Op de allerlaatste minuut haalden we het vliegtuig en konden we door naar Bali, Rob heel hoog in de prikkels en wij drie bijna op apegapen van het meerennen. Nee, zo relaxed als het ging op Schiphol, zo hectisch was dit.

Na een vlucht van twee uur landen we op het vliegveld in Denpasar Bali, het had net flink geregend. De cabine crew was al bij ons geweest dat er iemand op ons stond te wachten, idd weer met een rolstoel. Maar die hebben we dit keer laten staan en ze heeft ons snel langs alle verplichtingen op het vliegveld geloodst en toen kwamen we buiten en woesjjjjj een warmte golf kwam als een letterlijk warme deken over ons heen. Op zoek naar Donald, onze taxichauffeur, pffff er stonden wel veel mensen, maar we zagen niemand er boven insteken (Donald in nogal lang voor een Indo). Maar ineens zag Rob hem zitten en buiten het feit dat het lekker warm/broeierig was, was het een heel warm weerzien.

En zoals altijd begon Donald gelijk flink te teuten, terwijl we langzaam richting Candidasa reden. En ik zeg langzaam, want het was ontzettend druk, drukker dan wij ooit hadden gezien. Vooral het eerste stuk veel armoe langs de weg, niet afgebouwde huizen, troep, kleien warungs waar niets meer aan gebeurde qua onderhoud etc. Maar langzaam maar zeker kwamen we richting het Oosten, alhoewel Donald de resterende tijd steeds verlengde, kwamen we langzaam maar zeker in een al een stuk groener gebied en niet veel later in Candidasa, bestemming Pondok Bambu.

Toen we tegen 13:00 uur parkeerden kwam net Sheva aanrijden, de vriend van Gerco (Gerco was de eigenaar van Pondok Bambu, tot hij een paar maanden terug overleed). Sheva was helemaal verbaasd ons te zien, want hij had niet gezien dat wij zouden komen…… Even hele hele dikke knuffels uitgewisseld en gepraat en ik was moois voor hem laten maken als herinnering aan hem en Gerco, dat vorm hij geweldig (en ontroerend).

Toen vonden we het allen 4 wel tijd voor een lekkere plons in het zwembad en terwijl we daarin lagen zei Rob dat hij ‘e’en van de masseuses bij het trapje zag staan, ik even naar een ander plekje gezwommen en idd ze was het en ja, toen maar gelijk voor Lammechien en mij de eerste massage afgesproken  en daar lagen we allebei op 16:00 uur op een zonnebed, terwijl de masseuses de pijnlijke punten blindelings wisten te vinden. Een uur later zaten we glimmend van de olie weer van het uitzicht te genieten. Morgen mogen Bennie en Rob.

Einde van de middag zaten we allemaal een beetje te knikkebollen en net hebben we heerlijk hier een hapje gegeven en nu allemaal in de rust en hopelijk een lekker nacht slaap pakken………

Morgen komt Donald en gaan we globaal bespreken wat we allemaal gaan zien/doen deze weken………

Voor nu Selamet Tidur